Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

‎...Συνάντησα σήμερα,τη μαμά από ένα συμμαθητή του Νικάνωρα,ο μικρούλης θα πάει τον Σεπτέμβριο δημοτικό,έχει πρόβλημα με την ακοή του.Θα πάει ειδικό σχολείο.Η μαμά του,μετά το γειά που είπαμε και τα άλλα,έκλαιγε,έκλαιγε...Γιατί τον στέλνεις εκεί τη ρώτησα,που να πάει,δεν ξέρω μου λέει.Πες μου...Τη λέω.Πίστευα ότι ήξερε,ότι την ενημέρωσαν,Εδω ζούμε στην Ελλάδα του τίποτα...Θέλει να΄ναι μαζί με όλα τα παιδιά,να τα βλέπει,να μαθαίνει,να μιμείται,να χαμογελάει,να παίζει...Όπως όλα τα παιδιά,το δικό σου παιδί...Το δικό μου,τα δικά μας γιατί όχι;Η μανούλα αυτή είναι Αλβανικής καταγωγής και δεν γνωρίζει ίσως πολλά,όμως όλοι τις ίδιες αγωνίες έχουμε,όλοι,δεν έπρεπε κάποιος να την ενημερώσει,σωστά;

1 σχόλιο:

  1. ...έπρεπε...αλλά...
    Δυστυχώς στην Ελλάδα του σήμερα η ευαισθησία είναι ταμπουρωμένη,πόσο μάλλον αν πρόκειται να βοηθήσει μετανάστη.
    Λένα λυπάμαι που το λέω το ζω όμως καθημερινά απο τη θέση μου και το κακό είναι οτι αυξάνεται ο ρατσισμός

    ΑπάντησηΔιαγραφή