Θα γελάσεις απ'τα βάθη των χρυσών σου ματιών,είμαστε μες στον δικό μας κόσμο...

Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή
που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει...

Κάθε φορά που ανθίζουν τα λουλούδια,θα σκύβεις πάνω τους και θα μυρίζεις την ψυχή μου

Είναι αυτές οι νύχτες...

Είναι κάτι νύχτες,που τ'αστέρια κατεβαίνουν χαμηλά.Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου.
Είναι κάτι νύχτες που όλα σιγοτραγουδούν.
Ακόμα και οι πέτρες.
Και τα ξερά κλαδιά.
Αυτές τις νύχτες,προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου.Κι έρχεται ακάλεστη.
Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα,να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις.
Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη,ούτε ένα λουλουδάκι.Ούτε ένα γλυκό μπας και σε ξεγελάσει.
Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της.''Αυτάαα!Που είχαμε μείνει;''
Σου λέει μ'όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα.
Είν'αυτές οι νύχτες,που τα άστρα κατεβαίνουν χαμηλά.
   Που λιώνει το φεγγάρι.
 Που όλα σιγοτραγουδούν.
Είν'αυτές οι νύχτες τελικά,που βλέπεις καθαρά,το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς.
Ίδιο ακριβώς,όπως οι στάχτες από τα όνειρα...
                                                                                                           Αλκυόνη Παπάδακη

Χαρισματικότητα είναι να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου, να δέχεσαι τον άλλον όπως είναι.Να είσαι ανθρώπινος.

http://www.neolaia.gr/2012/04/29/apopseis-diaforetikos-ma-isos/

Όμορφη μέρα...

Ταιριάζουμε,φοράμε το ίδιο άρωμα στην ψυχή...Α.Παπαδάκη
Καλή μέρα Χαρά,καλημέρα φίλοι μου

...σου χαρίζω όλα τα φεγγάρια του κόσμου

          Έχω κι εγώ ένα σωρό απωθημένους ουρανούς μα δε σκοτώνω άστρα... Κ.Δημουλά

Μάη,Μάη μου τι μας άργησες;

   ‎''Όλα τα ποιήματά μου για την άνοιξη...       ‎
ατέλειωτα μένουν.
Φταίει που πάντα βιάζεται η άνοιξη,
φταίει που πάντα αργεί η διάθεσή μου.
Γι᾿ αυτό αναγκάζομαι
κάθε σχεδὸν ποίημά μου για την άνοιξη
με μια εποχή φθινοπώρου
ν᾿ αποτελειώνω.''(Κ. Δημουλά -ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΑ)